Παραδοσιακά τουρκικά γλυκά

Παραδοσιακά τουρκικά γλυκά

Αυτή η περιοχή είναι από τις πιο εύφορες του κόσμου σε ό,τι αφορά τα γλυκά. Ως λαός που αγαπά το καλό φαγητό και τις απολαύσεις του ουρανίσκου, η τουρκική κοινωνία έχει δημιουργήσει μια διατροφική κουλτούρα γνωστή σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Η τουρκική κουζίνα συγκαταλέγεται στις πέντε κορυφαίες του κόσμου ως προς την ποικιλία και τη γεύση, ενώ ξεχωρίζει και για τα γλυκά της. Ερευνήσαμε τα σημαντικότερα παραδοσιακά τουρκικά γλυκά και τις ονομασίες τους. Ακολουθούν παραδοσιακά τουρκικά γλυκά, από το παρελθόν έως σήμερα.

Γλυκό τουλούμπα

Μικροσκοπικό, με υπέροχη γεύση… Το γλυκό τουλούμπα! Ένα από τα πιο λαχταριστά σιροπιαστά, το τουλούμπα είναι από εκείνα τα γλυκά που λέγεται πως δεν φτιάχνονται στο σπίτι, αλλά μόλις διαβάσετε τη συνταγή θα διαπιστώσετε ότι «δεν είναι δύσκολο».

Χάλκα τατλί, τα τουρκικά τσούρος

Το χάλκα τατλί, γνωστό και ως τουρκικά τσούρος, είναι ένα πολύ δημοφιλές γλυκό της κουζίνας των Αδάνων. Φτιάχνεται τηγανίζοντας σε λάδι ζύμη με αυλακώσεις και στη συνέχεια βουτώντας την σε σιρόπι. Συνήθως σερβίρεται με τριμμένα φιστίκια.

Μπακλαβάς

Ο μπακλαβάς έχει τόσο μεγάλη σημασία για την Τουρκία, ώστε στο πρόσφατο παρελθόν, η διαμάχη ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία για το «σε ποιον ανήκει ο μπακλαβάς» λίγο έλειψε να προκαλέσει διπλωματική κρίση. Πέρα από τα αστεία, είναι γεγονός ότι η ελληνική πλευρά έχει υποβάλει αίτηση για διεθνές δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τον μπακλαβά. Ωστόσο, πριν από την κρίση, το Γκαζιαντέπ είχε υιοθετήσει σαφή στάση στο ζήτημα, το οποίο είχε προκαλέσει αντιπαράθεση στο εσωτερικό της χώρας. Ο μπακλαβάς φτιάχνεται στρώνοντας λεπτά ανοιγμένη ζύμη και ψήνοντάς την με καρύδια ή φιστίκια. Παρά τη φαινομενικά απλή αυτή συνταγή, είναι ένα γλυκό που απαιτεί μεγάλη λεπτότητα και δεξιοτεχνία.

Ο μπακλαβάς έχει την καταγωγή του στην Τουρκία και το όνομά του προέρχεται από μια λέξη τουρκικής προέλευσης, που θυμίζει το μογγολικό «Bayla», που σημαίνει «τυλίγω», και πέρασε από τα τουρκικά σε άλλες γλώσσες. Ο μπακλαβάς βρίσκεται στην κορυφή της λίστας μας, καθώς αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προϊόντα της χώρας μας, με εκατοντάδες είδη και παραλλαγές.

Κατμέρ

Αν βρεθείτε στο Γκαζιαντέπ και η συζήτηση έρθει στα γλυκά με ζύμη, δεν γίνεται να παραλείψετε το κατμέρ. Το εθνικό γλυκό του Γκαζιαντέπ φτιάχνεται με λεπτά ανοιγμένο φύλλο από ζύμη μπακλαβά, το οποίο αλείφεται τόσο καλά, που μοιάζει έτοιμο να σπάσει καθώς το παρακολουθείτε. Όπως και ο μπακλαβάς, περιχύνεται με σιρόπι. Το κατμέρ βρίσκεται στη λίστα μας με τα παραδοσιακά τουρκικά γλυκά και είναι μια γεύση που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε αν επισκεφθείτε το Γκαζιαντέπ.

Καλμπουραμπαστί

Γνωστό και ως γλυκό με χουρμάδες, το καλμπουραμπαστί είναι ένα σιροπιαστό γλυκό ζύμης. Σε αντίθεση με τα γλυκά που φτιάχνονται με φύλλο, έχει πιο πυκνή υφή, σαν κομμάτι καραμέλας. Το όνομα «καλμπουραμπαστί» προέρχεται από το πάτημα της ζύμης πάνω σε κόσκινο κατά την παρασκευή του. Στο γλυκό χρησιμοποιούνται καρύδια.

Χανίμ γκομπέι

Το γλυκό χανίμ γκομπέι τραβά την προσοχή περισσότερο με το όνομά του παρά με τη γεύση του. Το «γλυκό της κοιλιάς της κυρίας», που χρονολογείται από την οθωμανική αυλή, συνδυάζει ζύμη και σιρόπι. Πολύ παρόμοιο με το λόκμα της Σμύρνης, το χανίμ γκομπέι φτιάχνεται τηγανίζοντας ζύμη με μαγιά και αρωματίζοντάς την με κρύο σιρόπι. Και η προέλευση του ονόματός του ανάγεται στην οθωμανική αυλή. Το γλυκό, που θυμίζει την κοιλιά μιας κυρίας λόγω του φουσκωτού του σχήματος, παρότι έχει σχήμα ντόνατ, υποδηλώνει επίσης ότι κατά την οθωμανική περίοδο εκτιμούσαν περισσότερο τις γυναίκες με επίπεδη κοιλιά.

Κανταΐφι

Φυσικά, το κανταΐφι έχει σημαντική θέση ανάμεσα στα παραδοσιακά τουρκικά γλυκά, αλλά έχει επηρεαστεί και από τον αραβικό πολιτισμό. Υπάρχουν 3 διαφορετικά είδη κανταϊφιού, όπως το επίπεδο ξυστό κανταΐφι, το λεπτό σαν κλωστή κανταΐφι και το κανταΐφι ψωμιού. Το καθένα διαφέρει ως προς τον τρόπο παρασκευής και έχει τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα ανάμεσα στα γλυκά. Αφού ετοιμαστεί η γέμιση του ξυστού κανταϊφιού, τηγανίζεται και έπειτα μαγειρεύεται με σιρόπι. Η παρασκευή του λεπτού σαν σύρμα κανταϊφιού, ωστόσο, έχει το δικό της ξεχωριστό τρόπο και απαιτεί δεξιοτεχνία στο ψήσιμο. Ας δούμε πρώτα την τεχνική παρασκευής του ωμού ξυστού κανταϊφιού.

Το φύλλο για το επίπεδο κανταΐφι, σε αντίθεση με εκείνο των άλλων ειδών, φτιάχνεται με ζύμη που περιέχει αυγό. Το κανταΐφι ψωμιού, από την άλλη, έχει ζύμη παρόμοια με τη ζύμη του ψωμιού, γι’ αυτό και λέγεται έτσι. Και τα τρία είδη έχουν την κοινή ονομασία «κανταΐφι» λόγω του σιροπιού και της διαδικασίας του τηγανίσματος. Η λέξη «κανταΐφι» είναι αραβική και προέρχεται από ρίζα που αποδίδεται στον μπακλαβά.

Σουτλού Νουριγιέ

Και πάλι, έχουμε μπροστά μας ένα γλυκό με πολύ ενδιαφέρον όνομα. Πριν περάσουμε στην ιστορία της Νουριγιέ με γάλα, αξίζει να αναφέρουμε ότι πρόκειται για γλυκό με ζύμη τύπου μπακλαβά, μια ιδιαίτερη παραλλαγή που παραπέμπει και στα γαλακτογλυκά, καθώς περιέχει γάλα. Γιατί, λοιπόν, έχει γάλα; Όταν οι τιμές του μπακλαβά έφτασαν στα ύψη κατά την επανάσταση, επινοήθηκε το σουτλού νουριγιέ ως εναλλακτική λύση, με γάλα αντί για σιρόπι και φουντούκια αντί για φιστίκια. Η δημιουργία αυτή, ωστόσο, εκτιμήθηκε ιδιαίτερα και εξακολουθεί να είναι δημοφιλής μέχρι σήμερα. Δεν είναι σαφές από πού προέρχεται το όνομα «Σουτλού Νουριγιέ», για το οποίο πολλοί αναρωτιούνται.

Ασουρέ ή Ασούρα

Ένα γλυκό με θρησκευτικές παραδόσεις. Το όνομα «Ασούρα» έχει αραβική προέλευση. Ο μήνας Μουχαρέμ, που έχει τη θέση του στο Ισλάμ, αναφέρεται σε ορισμένα μέρη ως μήνας της Ασούρα. Ας δούμε πρώτα από πού προέρχεται η ιστορία της Ασούρα. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Προφήτης Νώε έφτιαξε την κιβωτό του και τη γνωστοποίησε σε όσους πίστευαν σε αυτόν.

Καθώς προχωρούσαν στην κιβωτό, ανακάτεψαν ό,τι τρόφιμα είχαν και τα έκαναν μια μεγάλη σούπα, ώστε να εξοικονομήσουν προμήθειες, που είχαν λιγοστέψει. Με αυτή τη σούπα κρατήθηκαν μέχρι να τελειώσει ο κατακλυσμός. Η σούπα της ιστορίας έγινε η σημερινή ασούρα. Γι’ αυτό, τα υλικά της ασουρέ μπορούν να αυξηθούν ανάλογα με τις προτιμήσεις όσων την παρασκευάζουν. Η παρασκευή και η διανομή της ασουρέ κατά τον μήνα Μουχαρέμ αναπτύχθηκαν στην οθωμανική περίοδο. Για τον λόγο αυτό, μπορούμε να συμπεριλάβουμε την ασουρέ στα παραδοσιακά τουρκικά γλυκά.

Ζερντέ

Ήρθε η ώρα για ένα διαφορετικό γλυκό. Τι είδους γλυκό είναι το ζερντέ; Στην πραγματικότητα, μπορούμε να πούμε ότι είναι το λιγότερο γνωστό γλυκό αυτής της λίστας. Το όνομά του συνδέεται με τη χρήση κουρκουμά και σαφράν, που δίνουν στο γλυκό το χρώμα του. Φτιαγμένο με σπασμένο ρύζι, κουρκουμά, άμυλο, φιστίκια και σταφύλια, είναι ένα γλυκό ξεχωριστής κατηγορίας. Η πόλη του ζερντέ είναι το Γκαζιαντέπ. Γενικά, ως είδος γλυκού με ζύμη, το ζερντέ αναδεικνύει την κουζίνα του Γκαζιαντέπ και φανερώνει τη σημαντική θέση που κατέχει η πόλη στην τουρκική γαστρονομία.

Τζεζερίγιε

Συμπεριλαμβάνουμε επίσης την τζεζερίγιε στην κατηγορία των τουρκικών γλυκών τύπου λουκουμιού· θα βρείτε την καλύτερη στην Αγορά Μπαχαρικών της Κωνσταντινούπολης. Η Αγορά Μπαχαρικών είναι ένα μέρος όπου αφθονούν τα μπαχαρικά, και η τζεζερίγιε περιέχει πολλά, από γαρίφαλο και κουρκουμά μέχρι τζίντζερ και κανέλα. Κύριο συστατικό της είναι τα καρότα. Προσθέστε τα μπαχαρικά στο μείγμα από πουρέ καρότου και καρύδια και από πάνω

Γκιουλλάτς

Το γκιουλλάτς, που μας έρχεται στον νου όταν αναφέρεται το Ραμαζάνι, δεν χρειάζεται να το τρώμε αποκλειστικά αυτή την περίοδο. Το φύλλο γκιουλλάτς φτιάχνεται αναμειγνύοντας κορν φλάουρ και αλεύρι σίτου με νερό και ανοίγοντας τη ζύμη σε λεπτό φύλλο. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί όχι μόνο για το γλυκό γκιουλλάτς, αλλά και για την παρασκευή γλυκών και αρτοσκευασμάτων. Το όνομα του γλυκού προήλθε από την ονομασία «γεύμα με τριαντάφυλλο» και εξελίχθηκε σε ονομασία πιάτου με τριαντάφυλλο, λόγω της χρήσης τους στην παρασκευή του. Είναι μια ξεχωριστή γεύση όπου το γάλα συναντά τη ζύμη και οι ρίζες της ανάγονται στην οθωμανική αυλή.

Κιουνεφέ

Ολοκληρώνουμε στο Χατάι τη σειρά μας για τα παραδοσιακά τουρκικά γλυκά με ένα κανταΐφι, που ψήνεται και πάλι στη φωτιά. Το κιουνεφέ, κοινό γλυκό της τουρκικής και της αραβικής κουλτούρας, είναι ένα επιδόρπιο που συνήθως ακολουθεί το κεμπάπ. Μαγειρεύεται αργά στο μάτι της κουζίνας, χωρίς καπάκι, και η γεύση του τυριού του Χατάι είναι πραγματικά αξεπέραστη.

Τι έλεγαν; «Φάτε γλυκά, μιλήστε γλυκά». Καλή σας όρεξη!