มะกอกตุรกี

ซื้อมะกอกตุรกี

มะกอกตุรกีเป็นหนึ่งในอาหารเช้าที่ขาดไม่ได้ ตุรกีเป็นประเทศที่มีความหลากหลายของมะกอกเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก จึงมีมะกอกหลายชนิดที่มีปริมาณน้ำมันแตกต่างกัน โดยแบ่งเป็นมะกอกสำหรับผลิตน้ำมันและมะกอกรับประทาน มะกอกสำหรับรับประทานที่นิยมบริโภคมากที่สุดคือมะกอกเจมลิก ส่วนมะกอกจากภูมิภาคอีเจียนมักนำไปผลิตน้ำมันมะกอก เนื่องจากมีปริมาณน้ำมันสูง ราคามะกอกกำหนดตามชนิด ขนาดผล และวิธีการบ่ม

มะกอกมีกี่ชนิด?

มะกอกสายพันธุ์สำคัญที่ผลิตในประเทศของเรา ได้แก่ อายวาลิก เจมลิก โดมัต เมเมจิก เอเช็ก และซารึ อูลัก มะกอกอายวาลิกมีผลขนาดกลางและมีปริมาณน้ำมันสูง เป็นหนึ่งในสายพันธุ์ที่นิยมใช้ผลิตน้ำมันมะกอกมากที่สุด นอกจากนี้ยังนิยมบริโภคเป็นมะกอกขีดผิวและมะกอกรับประทานด้วย มะกอกสายพันธุ์เจมลิกมีผลทรงกระบอกขนาดกลาง มีไขมันสูง เนื้อแน่น และเมล็ดเล็ก นิยมบริโภคทั้งเป็นมะกอกรับประทานและนำไปผลิตน้ำมัน มะกอกดำรับประทานคุณภาพดีผลิตจากมะกอกสายพันธุ์เจมลิก

มะกอกโดมัตมีผลใหญ่และเนื้อหยาบ เนื่องจากมีสัดส่วนน้ำมันปานกลาง จึงมักบริโภคเป็นมะกอกเขียว มะกอกเมเมจิกเป็นสายพันธุ์สำคัญที่สุดที่ปลูกในภูมิภาคอีเจียน เป็นมะกอกคุณภาพดีที่มีไขมันสูงและมีเนื้อกับเมล็ดในสัดส่วนมาก นิยมใช้ทั้งเป็นมะกอกรับประทานและผลิตน้ำมัน มะกอกเอเช็ก หรือมะกอกลา เป็นมะกอกผลใหญ่และเนื้อหยาบที่เก็บเกี่ยวในเขตเออเดมิช เนื่องจากมีเนื้อแน่นกว่ามะกอกชนิดอื่น จึงเก็บไว้ได้นาน นิยมบริโภคเป็นมะกอกรับประทาน ส่วนซารึ อูลักปลูกในเขตเมร์ซิน และนิยมบริโภคอย่างแพร่หลายทั้งแบบมะกอกดำและมะกอกเขียวสำหรับรับประทาน

มะกอกเซเลคืออะไร?

มะกอกเซเลเป็นมะกอกสำหรับรับประทานเป็นอาหารเช้าชนิดหนึ่ง โดยทั่วไปทำจากมะกอกที่ได้จากพื้นที่ต่าง ๆ เช่น เจมลิกและเอเดรอมิต ในบรรดามะกอกรับประทาน มะกอกเจมลิกถือว่ามีคุณภาพดีที่สุด เนื่องจากมีเมล็ดเล็กและเนื้อแน่น อีกทั้งยังมีเปลือกบาง และปลูกกันอย่างแพร่หลายในอิซนิกและเจมลิก มะกอกเซเลแตกต่างจากมะกอกแช่น้ำเกลือตรงที่ผิวมีลักษณะย่นและมีความเค็มต่ำ

ระหว่างการพักบ่มในภาชนะบ่มเซเล น้ำส่วนใหญ่ที่ทำให้มะกอกมีรสขมจะระเหยออกไป ทำให้รสชาติของมะกอกบ่มได้ที่ น้ำหนักมะกอกลดลงประมาณ 35% ตั้งแต่เก็บเกี่ยวจนถึงจำหน่าย เนื่องจากขั้นตอนการผลิตต้องใช้แรงงานมาก ราคามะกอกเซเลจึงมักสูงกว่าราคามะกอกดอง

มะกอกเซเลมีกี่ชนิด?

มะกอกเซเลแบ่งเป็นชนิดแห้งและชนิดบรรจุกระป๋อง วิธีบ่มแบบแห้งจะเรียงมะกอกเป็นชั้น ๆ โดยโรยเกลือเม็ดใหญ่สลับกัน ทำซ้ำเช่นนี้ในแต่ละชั้น เนื่องจากใช้เกลือปริมาณมาก น้ำขมจากมะกอกจึงไหลออกมาโดยเฉลี่ยภายใน 1 เดือน และพร้อมรับประทาน มะกอกที่เตรียมด้วยวิธีนี้มีรสขมเล็กน้อยและเก็บรักษาได้ไม่นาน

วิธีบ่มในถังบรรจุกระป๋องใช้มะกอกผสมกับเกลือ แล้วมักบรรจุลงในกระป๋องภายใต้ 3 kg และนำไปพักไว้ เช่นเดียวกับวิธีบ่มแห้ง น้ำที่เติมลงในส่วนผสมช่วยขับน้ำขมออกจากมะกอก แต่ต่างจากวิธีบ่มแห้งตรงที่มีการเติมน้ำมันลงในกระป๋อง น้ำมันช่วยป้องกันไม่ให้มะกอกแห้งระหว่างการบ่ม จึงเก็บไว้ได้นานโดยไม่เน่าเสีย วิธีที่เรียกว่ามะกอกเซเลแบบใช้น้ำมันไม่ใช่วิธีบ่มเซเลแบบดั้งเดิม แต่เป็นการนำมะกอกที่ผ่านการแช่น้ำเกลือมาคลุกน้ำมันพืช

มะกอกดองคืออะไร?

มะกอกสายพันธุ์เจมลิกซึ่งมีเปลือกบาง เมล็ดเล็ก และเนื้อแน่น มักใช้ทำมะกอกดองเช่นเดียวกับมะกอกเซเล โดยนำมะกอกไปบ่มในบ่อเกลือ อัตราของเสียต่ำกว่ามะกอกเซเล โดยมีของเสียประมาณ 100 กรัมต่อหนึ่งกิโลกรัม เนื่องจากผลิตง่ายและมีของเสียน้อย วิธีนี้จึงใช้กันมากที่สุดในเชิงพาณิชย์ นอกจากนี้ ยังสังเกตได้ง่ายว่ามะกอกเป็นชนิดบ่มเซเลหรือแช่น้ำเกลือ

รอยย่นที่เรียกว่าลอนบนมะกอกเซเลมีลักษณะสม่ำเสมอ และผลมะกอกมีรูปทรงรี ส่วนมะกอกดองจะมีรอยบุบบนผล รอยบุบที่เกิดจากแรงกดระหว่างการแช่ในบ่อเกลือเป็นลักษณะสำคัญที่บ่งบอกว่าเป็นมะกอกดอง