Traditionele Turkse desserts

Traditionele Turkse desserts

Deze landen zijn een van de meest vruchtbare regio's van de regio in termen van woestijn. Als een volk dat dol is op hun keel en smaak, is de eetcultuur die door de Turkse samenleving is gecreëerd bijna over de hele wereld bekend. De Turkse keuken staat qua variëteit en smaak in de top vijf van de wereld en is ook behoorlijk assertief in desserts. We onderzochten de prominente traditionele Turkse desserts en de namen van deze desserts. Hier zijn traditionele Turkse desserts van vroeger tot nu.

Tulumba-dessert

Het is klein en de smaak is geweldig ... Tulumba-dessert! Tulumba, een van de mooiste desserts met sorbet, is een van de desserts die zeiden dat het niet thuis gemaakt kan worden, maar waarvan wordt gezegd dat het "niet moeilijk" is als het recept wordt gelezen.

Halka Tatli, Turkse Churros

Halka Tatli, ook wel Turkse Churros genoemd, is een zeer populair gebakje uit de Adana-keuken. Die wordt gemaakt door gekarteld deeg in olie te bakken en ze vervolgens in sorbet te doen, en wordt meestal geserveerd met gestampte pistachenoten.

baklava

Baklava is zo belangrijk voor Turkije tussen Griekenland en Turkije in het recente verleden, bijna "Baklava wie?" Er zou een diplomatieke crisis ontstaan ​​door de strijd. Grapje terzijde, het is een feit dat de Griekse kant een internationaal patent voor baklava heeft aangevraagd. Echter, het onderwerp Griekenland – Turkije in een strijdtoneel in het land vóór de crisis, plaatste Gaziantep echter met een duidelijk standpunt over deze kwestie. Baklava, gemaakt door dun gerold deeg in lagen te leggen en ze te bakken met walnoten of pistachenoten, is een dessert dat ondanks dit algemene recept veel lekkernijen en beheersing vereist.

Baklava is de oorsprong van Turkije en is afgeleid van een uiting in baglaya-stijl die is gecreëerd door het woord "Bayla" toe te voegen, wat in het Mongools inpakken betekent, en is overgegaan van het Turks naar andere talen. Baklava staat bovenaan onze lijst omdat het met zijn honderden soorten en stijlen een van de belangrijkste merken in ons land is.

vouw

Als je weg naar Gaziantep is gevallen en praat over deegdesserts, kun je katmer niet overslaan. Het nationale dessert van Gaziantep, katmer, wordt bereid met een dun gerold deeg gemaakt van baklava-deeg en zo ingevet dat je zult zeggen dat het tijdens het kijken zal afbreken. Katmer, die net als baklava wordt gesherbeteerd, staat op onze lijst met traditionele Turkse desserts als een smaak die je zeker moet proeven als je in Gaziantep bent geweest.

Kalburabasti

Ook bekend als het dadel-dessert, kalburabastı, is een gebakje met sorbet. Gescheiden van gebak-desserts op het gebied van dumplings en als een snoepstuk, heeft de kalburabasti een intensere consistentie. De naam Kalburabastı, aan de andere kant, komt van het persen van het deeg op een kaliber of vergiet tijdens de bereiding. Walnoot wordt gebruikt in het Kalburabastı-dessert.

Hanim Gobegi

Het Hanim Gobegi-dessert is een van de desserts die de aandacht trekt met zijn naam in plaats van met zijn smaak. Het damesbuikdessert, dat dateert uit het Ottomaanse paleis, is een combinatie van deeg en sorbet. De buik van Hanım, die sterk lijkt op Izmir Lokma, wordt gemaakt door gistdeeg te bakken en op smaak te brengen met koude siroop. De oorsprong van de naam komt ook uit het Ottomaanse paleis. Het dessert, dat wordt vergeleken met de buik van een vrouw vanwege de donzige vorm terwijl het de vorm van een donut geeft, geeft ook aan dat vrouwen met een lichte buik meer gewaardeerd werden in de Ottomaanse periode.

kadayif

Natuurlijk heeft Kadayıf een belangrijke plaats in de traditionele Turkse snoepgroep, maar het wordt ook beïnvloed door de Arabische cultuur. Elk type kadayıf, dat 3 verschillende soorten heeft, zoals platte geraspte kadayif, string kadayif en brood kadayıf, verschilt van elkaar in termen van de manier waarop ze zijn gemaakt, en tegelijkertijd heeft elk een speciaal karakter onder desserts. Nadat de binnenkant van de geraspte tarwe is bereid, wordt deze gebakken en vervolgens gekookt met siroop. De productie van draadkadayif heeft echter een unieke stijl, evenals de vaardigheid om de draadkadayif te koken. Laten we eerst deze techniek volgen om rauwe geraspte tarwe te produceren.

Terwijl het platte kadayif-deeg van andere soorten kadayif een deeg heeft dat is bereid met een ei, heeft het brood-kadayif een deeg dat lijkt op brooddeeg en wordt daarom brood-kadayif genoemd. Alle drie de soorten nemen de gebruikelijke naam kadayif aan vanwege het sorbet- en bakproces. Het woord kadayif is een Arabisch woord en komt van een wortel die wordt toegeschreven aan baklava.

Sutlu Nuriye

Opnieuw worden we geconfronteerd met een dessert waarvan de naam zeer intrigerend is. Voordat we verder gaan met het verhaal van Nuriye met melk, is het vermeldenswaard dat het dessert een baklava-achtig deeg is, en het is een speciaal model dat ook knipoogt naar melkdesserts door melk te bevatten. Dus waarom is er melk? Toen de prijzen van baklava tijdens de revolutie tot de bovengrens werden gebracht, werd Sutlu Nuriye uitgevonden door melk te gebruiken in plaats van sorbet en hazelnoten in plaats van pinda's als alternatief dessert voor baklava. Deze uitvinding wordt echter zeer gewaardeerd en komt vandaag op de markt. Het antwoord op de vraag waar de naam Sütlü Nuriye vandaan komt, waar iedereen nieuwsgierig naar is, is niet duidelijk.

Asure of Ashura

Een lieve Ashura met religieuze tradities. Het komt van de naam Ashura van Arabische oorsprong. De maand Muharram, die een plaats heeft in de islam, wordt op sommige plaatsen genoemd als de maand Ashura. Laten we eerst eens kijken waar het verhaal van Ashura vandaan komt. Volgens het gerucht zou Hz. Noach maakte zijn ark en maakte hem beroemd bij degenen die in hem geloofden.

Naarmate ze vorderden in de ventilator, mengden ze alles wat ze hadden en maakten er een grote soep van om zich zuiniger te gedragen nadat de voorraden waren verminderd, en ze hielden vol tot de vloed voorbij was met die soep. Hier wordt de soep in het verhaal de ashura van vandaag. Om deze reden kunnen de ingrediënten in de Aşure worden verhoogd volgens de voorkeur van de mensen die het maken. Het maken van Aşure en de distributie ervan in de maand Muharrem ontwikkelde zich in de Ottomaanse periode. Vanwege deze situatie kunnen we Aşure tot de traditionele Turkse zoetigheden rekenen.

zerde

Nu is het tijd voor een ander toetje. Wat voor dessert is Zerde? Sterker nog, we kunnen kurkuma tot het minst bekende dessert op deze lijst rekenen. De naam kurkuma komt van het gebruik van kurkuma en saffraan, wat ook het dessert zijn kleur geeft. Gemaakt met gebroken rijst, kurkuma, zetmeel, pinda's en druiven, het dessert is in een unieke categorie. De stad Zerden is Gaziantep. Over het algemeen demonstreert een zoete deegsoort zich ook als Zerde van de Gaziantep-keuken met desserts, wat aantoont dat Turkije een belangrijke plaats inneemt in de keuken.

cezerye

We hebben ook cezerye, die je het beste vindt in Istanbul Spice Bazaar, uit de categorie Turks fruit-desserts. De Kruidenbazaar is een plek waar kruiden in overvloed aanwezig zijn, en er zijn veel kruiden in cezerye, van kruidnagel tot kurkuma, van gember tot kaneel. Het belangrijkste ingrediënt is wortel. Voeg de kruiden toe aan het mengsel van wortelpuree en walnoten en top

Gullac

Gullac, dat in je opkomt als de Ramadan wordt genoemd, hoeft niet per se tijdens de Ramadan gegeten te worden. Güllaç-blad, dat wordt verkregen door maïszetmeel en tarwebloem met water te mengen en er een dun deeg van te maken, is een product dat niet alleen kan worden gebruikt voor güllaç-desserts, maar ook voor het maken van gebak. Het dessert, dat is geëvolueerd van de naam van de maaltijd met roos tot de naam van het gerecht met roos vanwege het gebruik van rozen bij de productie, is een speciale smaak waar melk en deeg elkaar ontmoeten, en de oorsprong gaat terug tot de Ottomaans paleis.

Kunefe

We sluiten onze traditionele Turkse dessertreeks in Hatay af met een kadayifi, wederom gebakken op vuur. Künefe, dat ook een veelgebruikt dessert is in de Turks-Arabische cultuur, is een gewilde kebab-dessert, en het wordt langzaam gekookt op het fornuis, met een open bovenkant, en de smaak is niet genoeg met zijn Hatay-kaas.

Wat zeiden ze; "Laten we een toetje eten, zoet praten." Eet smakelijk voor iedereen.